"De onomkeerbaarheid van de tijd" (...) 389

De onomkeerbaarheid wordt echt, vooral vanwege de onderliggende kwaliteit, omdat het impliciet is en het gebeurt om de eenvoudige reden om niet terug te keren.

Omdat het als 'verleden tijd' wordt beschouwd, is iets bereikt, die onomkeerbaarheid heeft omgezet.

Hoewel het niet duidelijk is aangegeven, wordt begrepen dat wat er doorheen is gegaan, van "verleden tijd" bestaat, onmogelijk om een ​​bepaalde situatie A naar B. te zetten.

De tijd heeft een voortreffelijke koers, het ontwikkelt zich in de cirkelvormigheid in zijn pad, het is geleidelijk, constant en interminabel in zijn loopbaan (...).

Omdat het nooit 'stopt', waardoor irreversibiliteit alle "tijdruimte" verbruikt.

Omdat de momenten eindigen als gevolg van de tijdsverloop die er al mee in beslag neemt, is het radicaal element, dat is de onomkeerbaarheid.

Bijvoorbeeld: Uitgaande van het feit dat de achttiende augustus, tweeduizend en zeventien, het uur, minuten en seconden X een onherstelbaar moment is.

Die onomkeerbaarheid heeft dit moment gehandhaafd voor 'niet terug in de tijd'.

Het blijkt dat er voor chronologische doeleinden records moeten zijn die verplicht zijn om bepaalde informatie te geven die voor toekomstig geheugen moet worden opgenomen.

Bijvoorbeeld: de viering van een openbare daad, ten gunste van A of B, eigendom, eigendom etc.

Deze chronologische beschrijving is relevant, aangezien het betrekking heeft op een concreet feit waarin de aannames onvermijdelijk moeten omvatten, met name de interveniënten en het feit zelf, evenals de plaats en tijd "TMG".

Zo is het een universele procedure die wordt beoefend in de totaliteit van de ruimte waarin we worden ingevoegd, het 'getal' van gebeurtenissen van het grote universum van situaties.

Dat zij in de specificiteit vermeld moeten worden en op de juiste plaats moeten worden geregistreerd.

Daarom weten we dat "irreversibiliteit" de functie heeft om radicaal te maken en het moment om te zetten in iets dat (...) het niet meer mogelijk is om terug te gaan.

"Tijd vernietigt alles," het goede en de slechte, het is op deze basis dat de onomkeerbaarheid zijn eerste plaats inneemt.

Om een ​​bepaald verwerpelijk moment te sanctioneren, is er echter iets in de geschiedenisgeschiedenis die is verstreken (...).

Het is moeilijk om "over tijd" relatief te begrijpen over die tijd die ons "slaapt".

Als we op iemand wachten of als het onenigheid nog erger is of niet, maar het is ook de tijd die verzoekt, harmonie, liefde, geluk.

Vooral omdat het tijd is, dat meer dan een 'abstractie' lijkt, is het toch concreet, in de 'concrete dingen', omdat het geopenbaard wordt, omdat het altijd aanwezig is.

Het is over deze tijd om te zeggen dat het een onmetelijke 'grandeur' is, zijn medeplichtigheid is een onbetwistbaar feit waarin de mensheid altijd verbonden is gebleven.

In de verwachting dat we wat meer overwegingen over ons thema kunnen achterlaten, is de 'onomkeerbaarheid van tijd'. António Cardoso.