"De onomkeerbaarheid van de tijd" (...) 388

Tijd is van groot belang in het leven van mensen, omdat het een tijd van het bestaan ​​van grenzen "iemand."


Een verblijf van de "aardse leven en het materiële leven" dat "iemand" zal leven in de huidige wereldwijde ruimte.

Onder voorbehoud van bepaalde levensduur door de lengte van het leven dat verschilt van persoon tot persoon uitgedrukt.

Een periode van "tijdslijn" dat komt neer op een "lifetime duurzaamheid" die bepaalde persoon leeft in de huidige wereldwijde ruimte.

We leven in een 'materiële leven ' die van nature een begin had, dat is de dag van de conceptie van' iemand", en zal zeker de finale, die zal plaatsvinden ter gelegenheid van orgaanfalen.

Vooral omdat het menselijk lichaam wordt gevormd door organisch-materiecomponent bederfelijke ene kant.

Aan de andere kant wordt de ziel component, geest, een "bovennatuurlijke" dimensie, volgens welke niet ervaren in de huidige materiële wereld waarin we leven.

We weten dat we leven in een lichaam-materie die haar levenscyclus zal eindigen, omdat niet meer leven in het gezicht van orgaanfalen dat de menselijke soort wordt ingediend.

Dienovereenkomstig, is het zeker dat de mensheid is onderworpen aan de wetten van natuurlijke omstandigheden, vanwege de samenstelling en een organisch materiaal, dat het verschijnsel van afbraak optreedt.

Dus we leven "negeren" deze veronderstelling, omdat het is vanzelfsprekend deze categorische oplegging van het leven in een body-kwestie en uit te sterven als zodanig (...).

Echter, deze onomkeerbaar feit dat de mensheid, kan natuurlijk niet in tegen deze tragische einde van het leven, dat is onderdanig.

De verwachting dat onze speech nog een paar overwegingen te maken rond het thema "onomkeerbaarheid van de tijd." António Cardoso