Ο χρόνος είναι η ομοιότητα του «πίστωση» δίνεται σε «κάποιον» αποφασισμένος να ζήσει την υλική ζωή, στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο όπου έχει εισαχθεί.
Πράγματι, ο χρόνος είναι σίγουρα μια σχετική «χρονοδιάγραμμα» που περιορίζει τη ζωή του «κάποιος», επειδή ο όρος αυτός είναι η χρονική μονιμότητα ότι οι συνθήκες, όπως η ζωή.
Έτσι υποτίθεται ότι η ζωή του «κάποιος» περνάει αναπόφευκτα μέσα από αυτή την εμπειρία του να ζεις σε ένα θέμα το σώμα για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.
Σαφώς τελειώνει την εμφάνιση του φαινομένου, από τη διάλυση της οργανικής ύλης, διότι σχηματίζεται έτσι, το σώμα-υλικό, αναλώσιμων.
Αυτή η εμπειρία είναι μοναδική και «έζησε» για την ανθρωπότητα γενικά, αλλά μια υπόθεση που έχει ρυθμιστεί έτσι την ανθρώπινη ζωή.
Ένα «ρόλο» που ταιριάζει με το συγκεκριμένο άτομο που ζει ύπαρξη ως ένα φυσικό σώμα από ένα υλικό το οποίο επιδεινώνεται λόγω των συνθηκών στις οποίες υποβάλλεται, δηλαδή η υποβάθμιση της ύλης που σχηματίζεται είναι ένα γεγονός.
Η κατάσταση αυτή περιλαμβάνει την προσέγγιση αυτή είναι ακόμα να προσεγγίσει το συγκεκριμένο γεγονός ότι η ανθρωπότητα είναι τόσο κλιματισμό.
Ως αποτέλεσμα αυτής της παράστασης, στην οποία το «καταλάβει» είναι το συγκεκριμένο άτομο που ζει στο σημερινό παγκόσμιο χώρο μια συγκεκριμένη ζωή υλικό, το οποίο μπορεί να είναι μεγάλη ή όχι.
Η σχέση ανάμεσα στη ζωή και το θέμα είναι «προσωρινή», έχει μια «σκηνή», όπου ξετυλίγεται, τις σκηνές της «πραγματικής ζωής», δηλαδή της παγκόσμιας χώρο μας, όπου υπάρχει και σβήνει.
Μια εμφάνιση, συνήθως μεταφράστηκε από όργανο αποτυχία που η ανθρωπότητα συντίθενται έτσι.
Η υπόθεση αυτή είναι μη αναστρέψιμη κατάσταση το υλικό, η εμφάνιση ενός «βάρος» για να υποχρεωτικά φόρος που οδηγεί στην «πρόθεση» της, που είναι να ζει και να τελειώσει η τρέχουσα παγκόσμια χώρο όπου ζούμε.
Περισσότερο από μια «μεταφορά» είναι η γλώσσα «γυμνή» εκφράζει κάθετα την αβεβαιότητα της ανθρώπινης ζωής και την επιτακτική ανάγκη αυτής της μη αναστρέψιμης κατάστασης.
Η προσδοκία ότι την ομιλία μας μπορεί να κάνει μερικές ακόμα σκέψεις για το θέμα της «μη αναστρεψιμότητα του χρόνου.» António Cardoso
Sem comentários:
Enviar um comentário