"De onomkeerbaarheid van de tijd" (...) 323

Tijd in zich verenigt een heel universum van meer uiteenlopende situaties die verband houden met de diversiteit en heterogeniteit, het nieuws wordt gekenmerkt door de belangrijkste kwesties voor zijn directheid en bekendheid is een feit, urgent voor zijn verplichte.

Het is het bewijs van onze dag in de huidige geglobaliseerde wereld waarin we actief zijn op alle niveaus dit onfeilbaarheid is de tijd dat een feitelijke aanwezigheid en constant.

Omdat het menselijk bestaan ​​realiseerde zich de tijd heeft altijd bestaan ​​voorafgaand aan zijn gemarkeerd de komst van de mensheid, logischerwijs het komt later.

Onze beschaving verhaal begint kort na met deze verhuurder dat is de tijd werd het mogelijk om de dag van vandaag deze onafscheidelijk samenwonen daterend van generatie op generatie.

Het valt niet te ontkennen dat de consolidatie van alle grote dingen die ons omringen dat de ontwikkeling van de mensheid versterkt over opeenvolgende generaties.

Allemaal met dezelfde mate van onmisbaarheid moesten ze zeker eerst bestaan ​​als een steunpilaar en het fundament waarop de mensheid de duurzaamheid ervan had te ondersteunen, natuurlijk.

Het overwegen van dit verhaal, duidelijk door zijn rationaliteit, omdat wordt de vraag gesteld: "Wie was eerst de kip of het ei geboren"

We zullen niet gaan voor deze discussie alleen alleen vertrouwen op de gedachte, rationaliteit en begrip aferirmos alles onvermijdelijk een begin had (...).

Zeker, dat houdt ons, de mensheid, omdat de usufruidores onmetelijke materiële wereld, kortstondige en vluchtige (...), maar met een normale aspiraties van de menselijke eetlust, in feite legitiem.

Het was niet ons, het is de mensheid die eerste, zeker bestaan, "het opheffen van de sluier", niet overdekte we.

Omdat wij zijn van mening dat voor velen onhoudbaar is, dat al deze grootheid eerst bestond, kwamen later te voorschijn de man en logisch de vrouw, dus een perfecte symbiose, hoewel de verschillende in de zaak van meer concrete geslacht, vertaald door de vereniging van de uitkering is er uiteraard resultamente

Maar terug naar ons thema van "de onomkeerbaarheid van de tijd", is het juist deze "grootheid" dat mannen en vrouwen heeft last voor hun gebrek, omdat ze "gebrek aan tijd" voor dit en voor dat (...).

Het is de aanvrager als levend dit alles angst, omdat we meer willen doen en het is zo relatief is, is vervuld van zijn plan, dat iedere dag wordt vernieuwd met hetzelfde gezicht, of niet, in het bijzonder in andere oneven dagen, het gezicht van de seizoenen of atypische in zijn verschillende fenomenen.

Toch zal de tijd in hun cirkelvormige beweging, geleidelijk en stabiel, de dagen en nachten te markeren zonder ophouden, want hij is deze "grootheid" ongekend in onze beschaving geschiedenis.


In afwachting van meer kan enkele gedachten over ons thema laat de "onomkeerbaarheid van de tijd." António Cardoso