«Η μη αναστρεψιμότητα του χρόνου» (...) 361

Ενίσχυση η μεγάλη «χρόνος που έχει παρέλθει» είναι να αξιολογηθούν ορισμένες χρονικές χρονικά διαστήματα, χωρίζεται και να αφαιρείται από ένα σύνολο το οποίο αποτελεί το «περίπου», το υπαρξιακό χρόνο «ένα».

Ποια είναι η έκτακτης ανάγκης, η πιθανότητα μιας ζωής που γίνεται από σκυρόδεμα, είναι η ζωή του «κάποιος», ένα πραγματικό γεγονός το οποίο είναι το αναπόφευκτο της ζωής καθορίζεται «υλικής ζωής».

Είναι, επίσης, η δυνατότητα που ζουν στο σημερινό παγκόσμιο χώρο ως «βυθίζεται», επειδή είναι σε αυτή την τρέχουσα συγκυρία.

Όταν η υποχρέωση να ζήσει μια «ουσία της ζωής» είναι μια μη αναστρέψιμη επιτακτική ανάγκη.

Ωστόσο, αυτό είναι το βιοτικό επίπεδο που χαρακτηρίζεται από το σημερινό μοντέλο που γνωρίζουμε, ένα σώμα-ύλης, αναλώσιμων, που αποτελείται από το υλικό αυτό στοιχείου και από την άλλη πνευματική, την ψυχή, το πνεύμα.

Και το τελευταίο στοιχείο, διότι δεν έχει εμπειρία στη ζωή του ανθρώπου, είναι οι «υπερφυσικό» κάτι «δυσπρόσιτες» περίγραμμα του ότι η γνώση.

Πράγματι, η εμπειρία ότι η ανθρωπότητα έχει είναι αυτό το ρεύμα που ζει και απόσβεση, με εμφάνιση της ανεπάρκειας του οργάνου, στο οποίο υπάγεται, επειδή η ανθρωπότητα είναι έτσι σχηματίζεται.

Αποτελούμενη οργανικά με το σώμα-ύλη και η ψυχή, το πνεύμα, το οποίο θα πρέπει να ζήσουν ορισμένα ζωής υλικό που δικαιούνται, εφόσον πλέον ή όχι ως φυσική ύπαρξη επικάλυψη σε ένα υλικό σώμα.

Φυσικά το θέμα ότι η ανθρωπότητα αποτελείται, είναι το φαινόμενο του υλικού υποβάθμιση της, φυσικά, όλα είναι θέμα τελικά, και η εξαφάνισή τους είναι γεγονός.

Αυτό το τραγικό τέλος της ζωής του ανθρώπου είναι μια σειρά από ερωτήσεις, η πρώτη των οποίων είναι η εξής ερώτηση: Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η απάντηση είναι απλή: Όλα αυτά είναι θέμα υπόκειται σε διαφθορά, ιδίως από φυσικές συνθήκες, ώστε καθορίζει.

Εν αναμονή της πιο μπορεί να αφήσει κάποιες σκέψεις σχετικά με το θέμα μας, το «μη αναστρεψιμότητα του χρόνου.» António Cardoso