"De onomkeerbaarheid van de tijd" (...) 364

Elk moment is gevuld met onvoorziene omstandigheden, omstandigheden die zich in de grote universum van vaak voorkomende situaties en niet anderen.

Vooral omdat zij die de ontknoping iets (...) die gematerialiseerd gehad.

Dat is het leven (...), van moment tot moment te bepalen "tijdelijke bestaan", wat zich vertaalt als een duur van het verblijf of de tijd van het leven, "iemand."

Er is een "zeldzaam" moment is iets dat gebeurt, het moment is deze "kleine hoeveelheid" omschreven in de tijd, want de tijd is dit immense lang "tijdloosheid".

Zo is het dat het leven van "iemand" is een bepaalde tijd, als we bedenken dat de levensduur van dit verblijf, terwijl het fysieke bestaan, dat "iemand" woont in het lichaam-zaak, kan lang zijn of niet.

De tijd dat we leven in de huidige mondiale ruimte, is dat terwijl gedragen door "iemand", zeker niet weten hoe lang het zal leven.

Echter, een definitieve situatie als u zeker weet dat de huidige mondiale ruimte, "alles gaat" (...).

Zelfs mensen die zijn in het leven (...), terwijl het bleef als fysieke bestaan ​​van een lichaam bedekt.

Wanneer het ervaren van orgaanfalen, de persoon ophoudt te bestaan, duidelijk wordt gedoofd een leven in het gezicht van de laatste bestemming.

In het bijzonder, hetzelfde proces in de mens dat ook een "materiële leven" en de waarschijnlijke uitkomst van dezelfde leeft.

Leven en sterven uit, als materie, een betonnen specificiteit bij de mens.

Onvermijdelijk, in het leven en in de tijd dat deze gebeurtenissen wonen
Ze zijn onomkeerbaar constant in de tijd het bevorderen van een termijnen pad, want hij is "tijdloos" (...).


De verwachting kan wat meer inzicht te laten op het thema van de "onomkeerbaarheid van de tijd." António Cardoso