"De onomkeerbaarheid van de tijd" (...) 227

Tijd is het raamwerk dat het leven van de mensheid in het algemeen en de betreffende persoon betreft, vooral omdat het komt voort uit de tijdsduur dat de persoon leeft als fysiek bestaan, geconditioneerd om een ​​"life stuff" te leven.

Omdat de tijd dat deze impliciete aanwezigheid in het leven van mensen, laat duurzaamheid iets dat naar voren komt, aan de ene kant.

Aan de andere kant, omdat het zich manifesteert, dat in het leven van mensen, is iets concreets, een absolute werkelijkheid door het omgaan met het feit dat een "universele grootheid."

Het is waar dat de ervaring die we hebben met de tijd, een verbinding in ons bestaan, onverwoestbaar, en dezelfde voorouder, omdat de tijd is eerder de mensheid.

Tijd is een voortdurende gebeurtenis in geval dat een lijst van het verleden verhalen convergeert, met de betekenis die zij vormen voor het leven van mensen, in het bijzonder het belang van een levende ervaring.

Het is door het verhaal van feiten die iets verwijzen naar de analyse van die zijn ontwikkeld en grondig testen van deze echte verhalen.

Er zijn aspecten die worden erkend, hetzij door de verhalen van voorouders die mondeling overgedragen, zijn de gebruikelijke gewoonte van het afgelopen seizoen van generatie op generatie.

Dat het belang ervan de tijd niet wist deze denkbeeldige mijmert degenen die met ons leven als de activa verworven in de tijd.

De tijd is trouw in zijn beschrijving, omdat registreert de tijd en de plaats die vooronderstelling dat getuigt van de waarheid van een bepaalde gebeurtenis.

In het leven en de tijd waarin we leven er waren verschillende redenen die verschillende verhalen, gesprekken die herinneringen aan het verleden en de herinneringen die worden bevestigd door anderen te brengen wordt gekenmerkt.

Het is echter geen op zichzelf staand verhaal, er is een gemeenschap van ideeën voor iets dat zal duren, zijn herinneringen die realiteiten (...) te integreren.

Iets dat had geleefd en die zichzelf of anderen vertellen deze feiten van de echte verhalen, om het verleden af ​​te lossen, overwegen een aantal relevantie van die feiten.

Het is een denkbeeldige context in relatie tot die tijd, zie je gereconstitueerd door referenties die certificeren wat er werkelijk heeft plaatsgevonden door een aanhoudende waarheden.

Dus er is altijd continuïteit verhalen (...), ervaren zij realiteit, in het bijzonder het initiatief bleek uit een collectief van mensen die vatbaar te tellen.

De tijd is ook het "podium", waar ontvouwen één ocorências reeks projecteren in de toekomst, iets dat is gebouwd op dit en het zal een ritueel dat er iets dat duurt in de tijdelijkheid (...) symboliseert zijn.

Dus onze discours zocht de juiste richting om wat meer inzicht te laten op het onderwerp van de 'onomkeerbaarheid van de tijd. " Antonio Cardoso