«Η μη αναστρεψιμότητα του χρόνου» (...) 180

Ο χρόνος είναι, επίσης, η συνεχής και σταδιακή διδασκαλία, γιατί κάθε μέρα εκεί δεν είναι ίση με την παραμικρή λεπτομέρεια που θα κάνει τη διαφορά, διότι κάτι (...) πραγματοποιήθηκε όπως δεν είχαμε προβλέψει.

Αυτό το αναπόφευκτο είναι ακριβώς η λεπτομέρεια που έλειπε (...) γιατί αν ήταν αλλιώς, το αποτέλεσμα θα ήταν κατ 'ανάγκη ένα άλλο.

Στη ζωή και στο χρόνο που ζούμε, όπου η μη αναστρεψιμότητας καταναλώνει σε "απληστίας" στιγμές, στιγμές να κάνουν μειώνεται στο "χαμηλότερο των ειδών" του, μεταφράζοντας με άλλα λόγια, η μη αναστρεψιμότητα καταναλώνει ριζικά, ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι του πέρασμα.

Επειδή όλα αυτά είναι μη αναστρέψιμη δεν έχει τη δυνατότητα να ανατρέψει την προηγούμενη κατάσταση.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο χρόνος είναι ρεαλιστική στις ζωές μας από τα στοιχεία αυτής της πραγματικότητας που είναι, τις γνώσεις του που απορρέουν από την εμπειρία, η ανθρωπότητα έχει ακολουθήσει σε όλη την πολιτισμική ιστορία μας.

Ο χρόνος είναι αυτό το ζωτικής σημασίας παρουσία που μας κάνει να καταλάβουμε το μεγαλείο της ζωής, αντικατοπτρίζοντας με αυτόν τον τρόπο, έχουμε διατυπώσει αυτή την ερώτηση, για παράδειγμα: Τι είναι ότι η ζωή έχει αυτό που κρύβει και τι σημαίνει;

Το ερώτημα: Το παρακάτω είναι η απάντηση: Η πρώτη ερώτηση του βήμα: τι είναι η ζωή: Ναι έχει πράγματι πολλά να προσφέρει, να προωθήσουν την ευτυχία της ανθρωπότητας.

 Επειδή, η ζωή είναι πράγματι η βάση της την πρώτη προϋπόθεση για να προκαλέσει ένα ολόκληρο σύμπαν των καταστάσεων, μεταξύ των οποίων είναι οι ισχυρισμοί και υποθέσεις.

Ωστόσο, πρώτα οι αξιώσεις σημαίνει χώρους που είναι ό, τι θέλετε, θεωρώντας ως αλήθεια μόνο που λείπει εφαρμογή του, του οποίου η ισχύς του επιχειρήματος θα επιβεβαιώσει ό, τι θέλετε.

Όσο για τις υποθέσεις δεν είναι περισσότερες από μία υπόθεση, είναι απαραίτητο να καθιερωθεί, λειτουργώντας ως μια παραδοχή της πραγματικότητας.

Οι κτιριακές εγκαταστάσεις, είναι ό, τι θέλετε στη ζωή, ποια είναι τα αιτήματα που συμβαίνει, οι πόθοι θεωρούνται απαραίτητοι και να κάνουμε τα πάντα για να επιτευχθεί.

Ωστόσο, υπάρχουν υποθέσεις οι οποίες ύποπτες περιπτώσεις, κάτι που δεν υλοποιήθηκε, το τεκμήριο της πραγματικότητας με την πρόθεση του να πάρει κάτι (...).

Όσον αφορά το ερώτημα, αναδιατυπωθεί: Τι ζωή είναι αυτό που κρύβει και τι σημαίνει;

Η απάντηση είναι: βεβαιότητες και τις αβεβαιότητες της ζωής, καλό και το κακό, σωστό και το λάθος, η ευτυχισμένη και η δυστυχής, ούτως ή άλλως, και ούτω καθεξής: Αλήθεια τι είναι η ζωή κρύβει είναι η παροδικότητα να είναι σύντομη (... ), ένα πέρασμα στην «υλικής ζωής», αυτό το ρεύμα που ζούμε.

Στην οποία δεν είναι εγγυημένη η οποία μπορεί να είναι η διαμονή μας ως φυσική ύπαρξη στο «υλικής ζωής», αν το Χ ή Υ, ανάλογα με τη ζωή που «κάποιος» θα πρέπει να ζήσουν ποικίλουν από άτομο σε άτομο.

Ωστόσο, αυτό δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένα ορισμένο χρονικό διάστημα για να ζήσουν! (...)

Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί, είναι εφήμερη επίγειας ζωής που ποικίλλει από άτομο σε άτομο, γι 'αυτό είναι ότι «δέρματα», προφανώς δεν γνωρίζουν (...) τι είναι ο χρόνος ότι "κάποιος" πρέπει να ζήσει.

Και απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με το τι σημαίνει ζωή; Φυσικά, η ζωή σημαίνει κάτι τόσο σημαντικό, αν λάβουμε υπόψη από τη σύλληψή μας για την ενήλικη ζωή, ό, τι κάναμε:

Έχουν συνάψει γάμο, είτε όχι, έχουν παιδιά είτε όχι, έχουμε μια επαγγελματική επιτυχία σταδιοδρομίας, είτε όχι, είμαστε ευχαριστημένοι ή όχι, ή γιατί χώρισαν.

Μια σειρά από καταστάσεις στις οποίες ο χρόνος στον οποίο ζούμε και η ζωή που έχουμε ως μοναδικό και αναφαίρετο κληρονομιάς πάρετε τις απαντήσεις σε αυτό το τρέχον περιβάλλον.


Έτσι, λόγου μας ζήτησε την ακριβή κατεύθυνση για να αφήσει κάποια πιο ιδέες σχετικά με το θέμα της "μη αναστρεψιμότητα του χρόνου." Antonio Cardoso