«Η μη αναστρεψιμότητα του χρόνου» (...) 234

Στη ζωή και στο χρόνο που ζούμε, προετοιμάζονται να ζήσουν μια «ουσία της ζωής», και αυτός είναι ο τρόπος που κάθε άτομο, το οποίο μπορεί να είναι μεγάλη ή όχι, ειδικά κατά τη διάρκεια του χρόνου "επίγειας ζωής και της υλικής ζωής."

Είναι επιτακτική ανάγκη να «ζωή» και όπως επιβάλλεται συνέπεια κατηγορηματικά ότι συγκεκριμένο άτομο να ζήσει μια "ζωή", ενώ φυσική ύπαρξη συνίσταται στο σώμα-ύλη, υπό τις προϋποθέσεις των φυσικών νόμων.

Εκτός από αυτή την πραγματικότητα (...) ότι οι άνθρωποι γνωρίζουν από την εμπειρία τους σε αυτόν τον υλικό κόσμο, κάθε άτομο έχει φυσικά την πίστη του, είναι αυτό που είναι, η ζωή ανήκει σε σας, η ελεύθερη βούληση σας, μπορείτε ακόμη και να λάβει το κάνει να είναι αγνωστικιστής.

Με την προοπτική αυτή, υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται την ανάγκη για αυτό είναι η ζωή όπως είναι μοναδικό για να διεξάγουν τον αγώνα για επιβίωση »και την ανάμιξη του χρήματος είναι επίσης κάτι υλικό, ακριβώς όπως η ζωή.

Διότι, ό, τι διακυβεύεται, η ζωή όπως έχει συσταθεί με βιολογικό τρόπο από το σώμα-ύλη, είναι απλά πράγματα, καθώς και χρήματα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα πάντα είναι αλληλένδετα, η ζωή, τα χρήματα, την ευημερία, τόσο περισσότερα υλικά αγαθά, να μετατραπούν σε μετρητά και, ως εκ τούτου μπορεί να πιάσει τον αγώνα για "σημαντικότητας".

Όσον αφορά την ψυχή είναι παραμελημένη πτυχή αυτή της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων που πηγαίνουν δίπλα στο ερώτημα αυτό, το σχέδιο της ψυχής, πνεύματος.

Ωστόσο, είναι αόρατη ψυχή, πολύ λίγα έχουν ειπωθεί για τους ανθρώπους της να ζήσουν ξέγνοιαστες ως εάν δεν υπήρχε κάτι.

Έτσι, κατά το «σκοταδισμό» που επικρατεί σχετικά με την "ψυχή" υπάρχουν άνθρωποι που αποφεύγουν να αποφανθεί επί του θέματος, ιδίως για να είναι πολύπλοκες και απρόσιτες, αφήνοντας κάποιους ανθρώπους η "έκπτωση" σε επαφή για το θέμα αυτό από την ταλαιπωρία και την νοσταλγία (. ..).

Στην πραγματικότητα, μπορείτε να δείτε ένα αχνό "ανησυχία" για την αδυναμία πρόσβασης από πού να αρχίσουμε να μιλάμε για την «ψυχή», και ότι αυτή είναι η προϋπόθεση της "εικονικότητας" του δεν μπορεί να υπάρξει συζήτηση για το θέμα.

Συγκεκριμένα, επειδή η «ψυχή», ανήκει στην «άλλη διάσταση» ότι αυτό δεν είναι γήινο και υλικό που τη ζωή της ανθρωπότητας, έτσι ώστε «άγνοια» τους κυριαρχεί.

Διότι, μία λύση βρεθεί ότι είναι κατ 'ανάγκη η ανθρωπότητα γενικά, και κάθε άτομο ειδικότερα, ζωντανή εμπειρία, όπως αυτή σημερινό «υλικής ζωής», «sine qua non» κατάσταση.

Βεβαίως, ότι αυτός ο κόσμος είναι το υλικό, και να ζήσουν αυτή την «υλικότητα» θα πρέπει να περάσει πρώτα μέσα από αυτή την επιτακτική ανάγκη την κατάσταση της ύλης.


Έτσι, λόγου μας ζήτησε την ακριβή κατεύθυνση για να αφήσει μερικές σκέψεις σχετικά με το θέμα της "μη αναστρεψιμότητα του χρόνου." Antonio Cardoso