"De onomkeerbaarheid van de tijd" (...) 235

Tijd houdt toezicht op al onze universele ruimte, met name de onberekenbare grootheid die voor de mensheid als gevolg van de superieure eigenschappen, zoals een hogere waarde.

Ten aanzien van de menselijke natuur, we weten dat we organisch worden gevormd door het lichaam-materie, geconditioneerd om een ​​"life stuff" te leven.

En als een natuurlijk verschijnsel dat een direct gevolg, we leven in een body-kwestie, bederfelijke, worden blootgesteld aan de natuurlijke omstandigheden.

Inderdaad, suscepectível afbraak bij orgaanfalen, wat betekent dat wanneer bepaalde persoon niet te leven.

De "live een werelds leven en materiaal" is ook om zeker te zijn dat u een "shelf life", want in dit leven waarin we leven, alles is "tijdelijk".

Als we bedenken dat bepaalde persoon voor het uitsterven van het leven, terwijl het fysieke bestaan ​​in een stoffelijk lichaam leeft, stopt de "life functies" voor orgaanfalen, onvermijdelijk.

Dus stop met "live" en hoe het menselijk bestaan ​​duidelijk ophoudt te zijn: eisen, percepties, genot en plezier, of zelfs gebruik maken van de natuurlijke hulpbronnen en materialen.

Het lijkt inderdaad een paradox, als we de "leven", zo goed zo kostbaar en kortstondig, catalogarmos als "wegwerpmateriaal."

"Disposable" is een ironische adjectief voor "sarcasme", die het bevat, maar is het materiaal, het leven dat we leven, een tijdsduur die lang of niet kan worden ingediend.

Echter, het is eigenlijk het materiële leven heeft echter een andere component die niet materieel is, is het 'bovennatuurlijke', dat wil zeggen, na dit leven waarin we leven, "een andere dimensie" zal gebeuren na de ervaring en expertise woonde in " materiële leven. "

In het bijzonder is een aandoening waaraan de mensheid is onderworpen in een body-kwestie, bederfelijke om te leven, terwijl fysieke bestaan, met een tijdsduur van het verblijf.

Aangezien de levensduur van elke persoon, omdat deze specifiek de ervaring van elk als gevolg van de betrokkenheid die een aantal beperkingen, beperkingen en andere voorwaardelijke optreedt dwingende gegeven situatie.

We hebben verwezen naar het geval dat de organische samenstelling, namelijk de menselijke soort, body-kwestie, bederfelijke en ziel, geest.

Echter, de ervaring van de huidige wereld waarin we leven in materieel is, kunnen we alleen spreken over de huidige leven dat ieder heeft om materiaal te zijn, want dit is wat we leven en wat we weten, want we ervaren.

Deze realiteit (...), verpakt in ieder van ons draagt ​​de verantwoordelijkheid die dat één en ondeelbaar leven, is het logisch dat we het behoud van de intentie om de uit te breiden "resterende tijd van kracht."

Terwijl fysieke bestaan ​​te leven in een body-kwestie, bederfelijke, onder de voorwaarden van de natuurwetten.

Na het mislukken van "materiële leven" die vereist dat de eerste voorwaarde, dat is een "life stuff" te leven.

Dus na deze 'materiële leven ", omdat de samenstelling van het lichaam buiten het lichaam-materie, is er nog een virtuele deel, dat is de ziel, geest."

Dit virtualiteit, ziel, is het 'bovennatuurlijke' behoort niet tot de materiële wereld, is in feite de "obscurantisme" die inhoudt dat in zijn ontdekking, want is niet beperkt tot de materiële wereld, in het bijzonder voor zijn ontoegankelijkheid.

De volgorde zal dit virtuality, samengesteld ziel optreden geest zijn "contouren", waarvoor het niet mogelijk te weten in onze huidige situatie diametraal oppositie, die niet tot de materiële wereld weten, is een "-status ".

We weten nooit (...), de mismatch die ontstaat "materiaal wezen ', dat is de huidige wereld waarin we leven en andere' bovennatuurlijke '.

Het is dan ook onverenigbaar we mengen al met al, zijn ze inmisturáveis, wat is "materiaal is materiaal", onderworpen aan de wetten van de natuur, dat is 'bovennatuurlijke, is bovennatuurlijk, "een ander" status ".


Dus onze discours zocht de juiste richting om een ​​paar overwegingen achter te laten op het thema van de 'onomkeerbaarheid van de tijd. " Antonio Cardoso