«Η μη αναστρεψιμότητα του χρόνου» (...) 259

Η χρονική ύπαρξη σημαίνει την ομοιότητα ορισμένων χρόνο της ζωής, που είναι αυτό που ο καθένας ζει ως φυσική ύπαρξη, που ζουν σε ένα σώμα-φθαρτά θέμα.

Για άμεσο αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, δεδομένου ότι το σώμα σχηματίζονται από οργανικές-ύλη, φθαρτά ένα χέρι.

Από την άλλη πλευρά, ψυχή, πνεύμα, αλλά αυτό που συμβαίνει είναι ότι βιώνουμε μόνο αυτό το μοναδικό «υλικής ζωής», διότι αυτή είναι η τρέχουσα.

Έτσι, δίνεται η εμπειρία που ζούμε ως φυσική ύπαρξη, μια «γήινη ζωή και το υλικό της ζωής», έχοντας επίγνωση αυτής της πραγματικότητας, η οποία είναι συγκεκριμένα η «υλικής ζωής» που ζούμε.

Πράγματι, όταν ανεπάρκεια οργάνων του καθενός, πράγμα που σημαίνει ότι όταν κάποιος αποτυγχάνει να ζήσει συμβούν ανεπανόρθωτα αυτό εξαφάνιση της ζωής, με σαφήνεια.

Ποιο βιβλίο στη σύγχρονη ζωή που ζούμε;

Η απάντηση είναι απλή και περιεκτική ζήσει μια «ουσία της ζωής», που γεμίζουν με έναν ανυπολόγιστο αριθμό συγκεκριμένων επιτευγμάτων υλοποιηθούν και άλλοι είναι οι ιδέες και τις συγκυρίες, μια διαφορετική πληθώρα καταστάσεων που ο ανθρώπινος νους περιπλανιέται αυτούς τους ισχυρισμούς, από τη μία πλευρά.

Από την άλλη πλευρά, ακόμη και αν αυτό το "μη αναστρέψιμη επιτακτική ανάγκη» ότι η ζωή του «κάποιος» είναι εφήμερη, η οποία όμως έχει ένα ορισμένο χρονικό διάστημα μπορεί να είναι μεγάλη ή όχι, διότι τελειώνει αναπόφευκτα.

Αυτή η πραγματικότητα (...), δεν αγνοούνται από την ανθρωπότητα γενικά και τους ανθρώπους, ιδίως, είναι σημαντικό το γεγονός ότι υπάρχουν κάποιες στιγμές "νοσταλγία", επειδή αντικατοπτρίζεται αναλόγως.

Είναι αόρατο όσον αφορά την ψυχή, το πνεύμα, κανείς δεν άγγιξε το «πνεύμα» είναι μια οντότητα που έχει "κατάσταση", η προϋπόθεση αυτή δεν συμβιβάζεται με το υλικό μας κόσμο, ειδικά τις περιπλοκές να γνωρίζει, δεδομένης "αδυναμία πρόσβασης του».

Γι 'αυτό είναι περίπλοκο να γνωρίζουν τα περιγράμματα ότι ο υλικός κόσμος προσπαθεί να καταλάβω άδοξα (...), δεν μπορείτε να ξέρετε, επειδή αυτό δεν είναι κάποια επιστήμη ή την τεχνολογία, είναι πιο περίπλοκη, "μεγαλείο".

Ποια είναι διαμετρικά αντίθετη με υλική πραγματικότητα του κόσμου, πάνω απ 'όλα είναι απλώς ότι «subimidade" που κρατά το «καθεστώς», κάτι το υπερφυσικό.

Συγκεκριμένα, είναι ένα ακόμη «διάσταση», η οποία δεν περιορίζεται στη γη ή υλικό κόσμο από το ασυμβίβαστο που καλύπτει όλα τα «ευγένεια» της.

Κατά συνέπεια, και ότι η ομιλία μας μπορεί να αφήσει κάποιες περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα της "μη αναστρεψιμότητα του χρόνου» γίνεται με αυτόν τον τρόπο. Antonio Cardoso